Stars burn in the midnight sky;
They see so near a hand outstretched
From an upper window could pick them like fruit.
In the ancient orchard the hard green apples
Are hidden in leaves and the windless dark.
The grass is zebra-striped by bold shadows of tree trunks.
The familiar has become strange,
As I float behind my eyes
The stars fall blazing through space,
Down, down, down and are quenched in that nameless place
Where I am faceless as the darkness, and all my limbs
Dissolve in rhythms of that mystery
On which the ark of my little life sails all night
Toward dawn and resurrection.

written by Kay Smith © 1987

the Translations

Nacht Hemel

Sterren schitteren aan de middernacht hemel
Ze zijn zo dichtbij, enkel ellebooglengte
Vanuit het bovenste raam zou je hen kunnen plukken zoals fruit
In de oude boomgaard
zijn er groene appels verborgen tussen de bladeren en in de windstille duisternis.
Het gras heeft zebrastrepen gemaakt door ronde schaduwen van drie boomstammen.
Het vertrouwde wordt vreemd
Als ik wegdroom
De sterren vallen in de ruimte,
lager , lager, lager worden ze verenigd in die naamloze plaats
Ik sta er roerloos in de duisternis, en all mijn ledematen
bewegen op het ritme van dat mysterie
en waar de boot van mijn korte leven zeilt, de hele nacht
naar de het krieken van de dag en de verrijzenis

Vlaam (Flemish) - translated by Charlotte 2004